Sommige landen zijn gezegend met een overvloed aan natuurschoon en Nederland is zo’n land. Het dorp Sint Pancras valt er zeker niet buiten. Nou vooruit, er zijn enkele dorpstuinen zeer slecht onderhouden en daar wonen dan waarschijnlijk de computernerds, die liever twitteren, facebooken, computeren, gamen en wat er al niet meer bestaat aan dom vertier. In ieder geval niet verslaafd zijn aan tuinieren zoals 120 mensen op West-Beverkoog. Nou ja, verslaafd? Sommigen zie je nooit en anderen elke dag en de tuin laat dat ook duidelijk zien. Ook de natuur buiten de volkstuin bepaalt het decor van ons dorp en dat moeten we zo houden.

De oplettende fietser ziet veel schoons voordat hij of zij bij het toegangshek is aangekomen. Natuur en nog eens natuur. Zelf ben ik niet zo’n kenner maar wel een genieter. De natuur heeft voor mij zeer veel geheimen en dat wil ik graag zo houden.
Ik ben er van overtuigd dat die prachtige flora en fauna in principe tegenstanders van de mens zijn. Misschien hebben ze daar geen ongelijk in. De mens is immers de grootste vijand van de natuur, maar toch. De natuur laat geen mogelijkheid onbenut om mij te steken, te bijten, te branden en te vergiftigen. Er is in die wereld geen enkele empathie.

Nee, de natuur doet wat zij wil en dat is meestal in mijn nadeel. In een dorpje valt dat nog wel mee, maar als je in het tropisch regenwoud een wandeling maakt, zal je deze stelling graag beamen. Daar is niet veel fantasie voor nodig. In die culturen telen ze overigens wel bananen. In de warmte, dus veel insecten en veel ziekten. Een banaan heeft geen keuze, want die houdt van warmte.

Zo niet de rijnsburger ui waar we zo dol op zijn. Vooral in de hutspot en bij een harinkje. Die ui houdt van een mild klimaat dus een Hollandse gelegenheid. Honderden en duizenden hectares voor al die Hollanders en vooral voor de export. Tja en als je hele gebieden volzet met uien weten de natuurlijke vijanden je wel te vinden, dus uienvlieg, bolrot, Botrytis, Fusarium, meeldauw, Alternaria, Phytophthora, trips, nematoden, mineervlieg en ga zo maar door.
Daar heb je op de volkstuin weinig last van, want we zetten hooguit twee rijtjes en die zijn moeilijk te traceren voor al die beesten en ziektes. Dat geldt niet voor de uienteler. Die moet wel spuiten met de middelen die onze politici toestaan. De boer in Costa Rica weet daar wel raad op. Hij wast zijn bananen twee keer en dus zijn ze plotseling biologisch. Dit mocht ik niet verder vertellen want dat zou de klokkenluider zijn baan kosten.
Bij deze dan.
Maar gelukkig kunnen wij in de winkel kiezen tussen de conventionele ui en de biologische ui. En nu maar geloven, dat die laatste ui al die ziektes zoals genoemd uit zichzelf trotseert! En dan te bedenken dat Albert Heijen de biologische boer 10% meer betaalt voor al dat risico, die de boer loopt. De rest van de winst steken ze in eigen zak. De doorsnee consument wil biologisch als we de bladen en kranten geloven. Als je maar stug volhoudt gelooft iedereen je.
Daar kun je vergif op innemen.